Deel 5: leidingen en pomphuis

<< terug

De leidingen en toestellen

Het water kan het zwembad via drie systemen verlaten. Deze systemen (skimmer, bodemput en stofzuiger) kunnen elk apart met kogelkranen geopend of gesloten worden. De skimmers staan normaal altijd volledig open (tenminste, als er niet te weinig water in het bad staat). De skimmers zorgen er voor dat drijvend vuil (bladeren) opgevangen wordt. De bodemput staat normaal ook altijd open, deze is vooral belangrijk als er te weinig water in het bad staat om de skimmers onder water te houden (indien de aanzuiging van de skimmer boven water komt, moeten deze dichtgezet worden. Indien dit niet meteen gedaan wordt zal de pomp opnieuw ontlucht moeten worden). Tenslotte kan het water het bad ook via de stofzuigeropening verlaten. Deze kraan staat normaal altijd gesloten, behalve als we willen stofzuigen natuurlijk. De zuigkracht van de stofzuiger kan geregeld worden door de andere kranen (skimmers en bodemput) een beetje dicht te zetten.

Het zwembadwater loopt door dikke flexibele witte leidingen die normaal los in de grond liggen. Omdat in ons geval een behoorlijke afstand afgelegd moet worden, zou het zeker rendabel zijn om deze leidingen te isoleren (ze moeten immers door de koude grond lopen). Eerst wordt er leidingisolatie over de witte darm geschoven, daarna wordt hier nog een flexibele plastic buis overheen geschoven, zodat de isolatie droog blijft. Dit kan best met alle leidingen gedaan worden die het zwembadwater vervoeren, enkel bij de stofzuiger heeft het niet echt nut (er gaat bijna nooit water door). Op onderstaande afbeeldingen is te zien hoe de leidingen geïsoleerd zijn.

Als het water uit de pomp komt gaat het eerste door de koperionisator. Dit is een toestel dat er voor zorgt dat de organische en minerale stoffen geoxideerd worden en de deeltjes stollen, zodat ze makkelijker door de filter opgenomen worden. Dankzij dit systeem moet er minder chloor gebruikt worden.

Als extra beveiliging tegen elektrocutie moet er ergens in het circuit een aarding opgenomen worden. Deze aarding is niets meer dan een stuk metalen buis dat verbonden is met het aardlek. De plaats waar dit stuk geplaatst wordt is dan ook niet van belang. De zwart-grijze uitslag op de witte leidingen is een resultaat van de condensvorming bij warm weer. Waarschijnlijk is dit een soort schimmel. Met een sponsje is dit makkelijk afwasbaar.

Op de zandfilter staat een kraan met verschillende mogelijkheden. Normaal staat deze gewoon op filteren, maar andere opties zijn: circuleren, 'waste', spoelen en naspoelen. Bij circuleren gaat het water niet door de filter. Wij gebruiken dit nooit, maar je zou dit eventueel kunnen gebruiken als je het water niet wilt filteren, maar toch wilt opwarmen. Indien je de kraan op 'waste' zet, gaat het water niet door de filter, maar rechtstreeks naar de riolering. Dit is nodig wanneer je bijvoorbeeld een zeer vuile plek wilt stofzuigen, anders zou dat vuil allemaal in de filter blijven zitten. Bij de optie spoelen wordt de filter gezuiverd. Het water zal in de tegengestelde richting door het filterzand gaan, en daarna wegstromen in de riolering. Na het spoelen moet er nog even nagespoeld worden, dit is vergelijkbaar met spoelen.

Wij hebben gekozen voor desinfectie op basis van een UV-lamp. Dit, in combinatie met de koperionisatie, heeft er voor gezorgd dat we geen chloor meer nodig hebben, enkel af en toe een chloorshock. Het water is glashelder en voor mensen die niet goed tegen chloor kunnen is het ideaal. Met een UV-lamp zijn er zelfs minder bacteriën in het algemeen (in vergelijking met gewone chloordesinfectie). Daarbij komt natuurlijk nog het feit dat chloor niet echt gezond is!

Als je een zwembad zonder verwarming hebt, kan het water nu terug het bad in gepompt worden. Indien je wel verwarming hebt, bijvoorbeeld een zonnecollector, dan moet er nog een driewegkraan tussen.

De driewegkraan stuurt het water door de zonnecollector, ofwel rechstreeks naar het bad. Er zijn kranen die handmatig verzet moeten worden, of kranen die volledig automatisch werken. Een automatische kraan (zoals deze op de foto) meet de temperatuur van het water en de temperatuur van de collector. De gewenste watertemperatuur kan ingesteld worden in de kraan. De kraan zal dan automatisch de waterstroom regelen, zodat het water op de gewenste temperatuur blijft (indien mogelijk natuurlijk, er moet wel zon zijn...).

De collector

Foto's van het bouwen van de collector kan ik helaas niet terugvinden.

De collector bestaat uit een hele hoop zwarte darmpjes waar het water traag doorstroomt. De darmpjes zijn voorzien van ribbels zodat de instralingsoppervlakte nog groter is. Voor een goed resultaat is het belangrijk dat de collector zo goed mogelijk naar het zuiden gericht wordt. Een dak zoals dat van ons is ideaal, de zwarte dakpannen (waarop de collector rust) nemen zeer veel warmte op, die dus aan de collector afgegeven kan worden. Deze zijde van het dak staat ook perfect naar het zuiden gericht.

Voordat de collector geplaatst kon worden, moest er eerst nog een dakraam weggehaald worden.

Hier is de collector te zien toen hij klaar was. Hij is opgehangen aan een metalen buis, die door middel van inoxen strips, onder de dakpannen door, aan de houten dakconstructie bevestigd is. Alle metalen onderdelen zijn van inox, zo kunnen we zeker zijn dat we hier nooit meer iets aan moeten doen (inox is roestvrij en hoeft dus niet behandeld te worden).

Als ik nog foto's terugvind van het bouwen en plaatsen van de collector zal ik ze nog plaatsen.

In het volgende deel maken we de veranda, en de voorbereidingen om de liner (het zeil) te plaatsen.